nghd;dhd khh;f;fj;Jf;fhfTk; khw;W Clfj;jpd; Njitf;fhfTk;……..!

- rjh. [P.

‘nfhhbath;fs; ,iof;Fk; jPq;FfspYk; ghh;f;f> mtw;iw ey;y kdpjh;fs; vd;Nghh; mjph;r;rpa+l;Lkstpw;F nksdkha; rfpj;Jf;nfhz;bUg;gJ gw;wpNa ehk; ,e;jj; jiyKiwapy; tUe;jKwNtz;Lk;’ – khh;bd; Y}jh; fpq;.

[dhjpgjp kfpe;j uh[gf;\ mNkhfntw;wp ngw;wpUf;fpwhh;. ,ij M&lk; $wpaJ khw;W ,izaj;jsq;fSk; mNjNghy rpy khw;W rpq;fs Clfq;fSk;jhd;. ngUk;ghd;ikahd jkpo; Clfq;fSk; mNjNghy rpq;fs Clfq;fSk; tpUg;G ntWg;GfSf;F mg;ghy; nraw;gl kWj;jpUe;jd.

‘mwpahj Fjpiuiatpl mwpe;j foij Nky;’ vd;gij rpy nkj;jg; gbj;jth;fs; mwpe;jpUe;jpUe;Jk;; ‘Coy;’ murhq;fj;ij mfw;wNtz;Lk; vd;W fq;fzk; fl;bf;nfhz;bUe;jhh;fs;. vy;yhtw;Wf;Fk; Nkyhf [dhjpgjp kfpe;jTf;F vjpuhd gpujhd Nghl;bahsh;fs; Nkw;Fyfpd; nry;yg;gps;isfs; vd;gijAk; ed;whfNt mwpe;jpUe;jhh;fs;. ,Ue;jhYk; ,th;fspd; Kaw;rp Raeyj;Jf;fhdjhfNt mike;jpUe;jJ.

‘,d;iwa kdpjd; Raeyj;jpd; iffspy; xU nghk;kyhl;lg; gJikahf khwpg; NghapUf;fpwhd;. vijf; NfhhpdhYk; mJ jdJ Raeyj;Jf;fhfNt vd kdpjd; tho;fpwhd;’ vd;gJ $j;jikg;gpd; gpujhd ghLnghUshfNt ,d;Wtiu jpfo;fpwJ.

th;f;fk; th;f;fj;NjhL NrUk; vd;gjw;fpzq;f ele;JKbe;j Njh;jypy; ruj;nghd;Nrfhit $j;jikg;G Mjhpj;jJ. ,J ntWk; ‘mtUld; (ruj;nghd;Nrfh) elj;jpa Ngr;Rthh;j;ijapy; Vw;gl;l jpUg;jp’ay;y. ruj;jug;G toq;fpa ed;nfhilfSf;fhfTk; toq;fg;gltpUe;j nfhilfSf;fhfTk;jhd;.

,Nj ed;nfhilia kfpe;j jug;Gk; toq;Fk; vd;gJ xd;Wk; nghpa tplaky;y. Mdhy; mJ tho;ehs; ed;nfhilahf ,Uf;fhJ. Mdhy; ruj;jug;gpdhy; toq;fg;gltpUe;j ed;nfhil mjhtJ gjtpapy; ruj; ,Uf;Fk; tiu mDgtpf;ff;$baJ. vJ vg;gbNah gpyhf;nfhl;il eOtp neUg;Gf;Fs;s tpOe;j fijahfptpl;lJ.

Mdhy; ‘Fuq;Fk; g+idAk; gpyhf;nfhl;il Rl;l’ fijahf $j;jikg;G tutpUf;Fk; ghuhSkd;wj; Njh;jypy; jkpo; kf;fspd; iffisr; Rl;Lnfhz;L gpyhf;nfhl;ilia vLj;Jr; Ritf;fj;jhd; Nghfpwhh;fs;. ,ijape;j khw;W jkpo; murpay; nfhk;gh;fshy; jLj;JepWj;jptpl KbahJ.

‘grpj;jpUg;gtDf;F kPidf; nfhLg;gjpYk; ghh;f;f kPidg; gpbf;f fw;Wf;nfhLg;gJ kpfr; rpwe;jJ’ vd;gJ [g;ghdpa gonkhop. vdNt ciog;gjw;Fk; czit ngw;Wf;nfhs;tjw;Fk; topnrhy;yNtz;Lk;. Mdhy; $j;jikg;G mtdplk; nrd;W cdf;F jd;khdk; ,Uf;Fjh? ekf;F Njit Rje;jpuk;> ek;ik ehNk Ml;rpnra;Ak; mjpfhuk; mJ ,J vd;W nrhy;yp Vw;fdNt gyehs; gl;bdpfple;jtid rhfbg;gNj $j;jikg;gpd; gzp. ,jw;F Gyd; ngah;e;j tprpybr;rhd; FQ;RfSk; ngUk;ghyhd jkpo; Clfq;fSk; gf;fgykhf ,Ue;jpUf;fpd;wd. ,dpAk; mJ njhlUk;.

ele;JKbe;j ghuhSkd;wj; Njh;jypy; jkpo; kf;fs; ahiu Mjhpf;fNtz;Lk; vd;gij Jzpe;J nrhy;yp mjw;fhd rg;Gf;fl;Lf;fis jkpo; kf;fs; jiyfspy; fl;Ltjw;F $j;jikg;gpdhy; kl;LNk Kbe;jpUf;fpwJ. mNjNghy ,e;j E}w;whz;bYk; cyfpd; NtW ve;j r%fj;jpYk; Ntfhj ‘gUg;G’ jkpo; r%fj;jpy; kl;LNk NtfpapUf;fpwJ vd;gij ehk; kWg;gjw;fpy;iy. kwg;gjw;Fk; ,y;iy.

‘Njrpathjk; vd;gJ KO kf;fisAk; FWfpa Kd;Djhuzq;fSf;fhfg; gapw;Wtpg;gjhFk;. Njrpathjj;jhy; kf;fspd; kdk; ftug;gl;lhy;> khdplg; gz;Gfspd; rPuopitAk; mwpTkl;lj;jpy; FUl;Lj; jd;ikiaAk; Nehf;fp mth;fs; js;sg;gLthh;fs;. vJtpjj; jilAkpd;wp ,dthjk; tsh;r;rpAw;why; kdpj ehfhpfj;jpd; ew;gz;Gfspd; mbg;gil vk;ik mwpahkNyNa khw;wkilAk;. r%f cWg;gpddhd kdpjdpd; Kd;Djhuzk; Raeykw;w nghJey Nehf;NfahFk;. Mdhy; Njrpa thjj;jpd; Fwpf;Nfhs; xU th;f;fj;jpd; Fwpf;Nfhisg;Nghd;Nw Raeyk; nfhz;ljhFk;’ vd nrd;w E}w;whz;by; tho;e;j kfhftp utPe;jpuehj; jh$h; $wpdhh;. ,e;j E}w;whz;bYk; ,e;jg; Ghpjy; rpy kukz;ilfSf;Fg; gpbgltpy;iy vd;gij vd;dntd;W nrhy;tJ?

kWGwj;Nj khw;W murpay; jiyikfspd; Ke;jpr; nry;tjw;fhd Xl;lk;. $l tUgth;fspd; $l tuf;$bath;fspd; ,Uj;jiy cije;Jjs;spa Xl;lk;. ,th;fSila mh;g;gzpg;Gk; nraw;ghLk; tuyhw;wpy; Fwpg;gplf;$bajhf ,Ue;Jk; mJ gjpag;gLtjw;fhd ve;j mwpFwpAk; njd;gltpy;iy. fl;rpiaf; fl;bf;fhg;gjpYk; tsh;j;njLg;gjpYk; ,th;fs;fhl;Lk; Kk;kuk; kf;fis gFj;jwpthsh;fshfthtJ tsh;j;njLg;gjpy; jtwptpl;ld.

mNjNghy khw;W murpay; rf;jpfSk; Kw;Nghf;F rf;jpfSf;Fk; kf;fis murpay; kag;gLj;Jtjw;fhd re;jh;g;gk; fdpe;jpUf;fpwJ. epj;jk; epj;jk; nfhiyfs; tpOe;j g+kpapy; ,d;W ed;tpij tpijf;fg;glNtz;bapUf;fpwJ. MdhYk; ,jw;fhd jahh;g;gLj;jy;fs; vJTk; eilngWtjhf mwpaKbatpy;iy. ,J kPz;Lk; Njrpaj;ij nfhz;lhLgth;fs; ‘,J Kw;Nghf;F Njrpak;’ vd;W nfhl;lkbg;gjw;F toprikj;JtpLk;. ,J kPz;Lk; khdplg; gz;Gfspd; rPuopitAk;> mwpTkl;lj;jpy; FUl;Lj; jd;ikiaAk; Nehf;fp kf;fis topelj;jpr; nry;Yk;. ,jw;fhd Maj;j epiyfspNyNa ,d;Wk; ‘Kw;Nghf;fhzth;fs;’ vd;W fhl;bf;nfhs;Sk; rpyh; vd;[pXf;fspd; JizAld; fhj;jpUf;fpd;wdh;.

vkJ njhpT ,yl;rj;jpd; njhpTfsy;y. ,yl;rpaj;jpd; njhpT. (thpj;Jf;nfhz;l nfhs;iff;fhf ehk; ,oe;jJ caph;fSk; clikfSk; kl;Lk;jhdh?) mJ xt;nthUthpd; nfhs;if Nfhl;ghLfSld; nghUe;jpg;Nghff;$bajy;y. rpy NtWghLfs; rpy Vw;wj;jho;Tfs; ,Uf;fj;jhd; nra;Ak;. Mdhy; xNu Neh;Nfhl;Lf;F tuf;$bath;fs;. xUtiu xUth; mutizj;J kf;fis Kd;Nehf;fpj; js;sf;$bath;fs;. Kd;ndhU fhyj;jpy; kf;fis murpay; kag;gLj;j Ntz;Lk; vd;W Jbj;jth;fs;jhNd? ,d;W Vd; MSf;nfhU jpirapy; gazpf;fpd;wdh;? xUNtis murpaiy jdJ [PtNdhghakhf (Professional) nfhs;tjpdhNyh vd;dNth?;

‘kdpjDila kjpg;gpl Kbahj ,dpa clikfspy; rpwe;jJ mtdJ tho;thFk;. mtd; xU jlitjhd; tho KbAk;. fhyk; KotijAk; Fwpf;Nfhs; ,y;yhky; ghohfptpl;NlNd vd;w Jauk; tijg;gjw;F ,lkspf;fhj tifapy; mtd; rPuhf thoNtz;Lk;. mw;gdhf tho;e;J ,opT NjbNdd; vd;w mtkhd czh;r;rp cs;sj;ij vhpg;gjw;F ,lk; nfhLf;fhj tifapy; mtd; Neuhf thoNtz;Lk;. cyfj;jpd; jiyrpwe;j ,yl;rpaj;Jf;fhf – kdpj Fyj;jpd; tpLjiyg; Nghuhl;lk; xd;wpd; nghd;dhd khh;f;fj;Jf;fhf ehd; vd; tho;T KOtijAk; mh;g;gzpj;Njd; vd;W ,wf;Fk; nghOJ chpik NfhUk; tifapy; mtd; tho Ntz;Lk;. jpBh; NehNah – Nrhftpgj;Njh tho;Tf;F ntbitf;ff;$Lkhjyhy; kdpjd; jd; tho;tpd; xt;nthU fzg;nghOijAk; ed;F gad;gLj;jpf;nfhs;s Ntz;Lk;’ – M];j;Nuht;];fp.

khdplg; gz;Gfspd; rPuopitj; jLf;fTk;> mwpT kl;lj;jpy; FUl;Lj; jd;ikia ePf;fTk; ekf;F Clfk; Njit. mJ fl;rp rhh;e;jjhfNth jdpegh; rhh;e;jjhfNth ,y;yhky; ehkidtiuAk; rhh;e;jjhf Clfj;jpd; Njit mtrpakhfpwJ. nra;jpfis nra;jpfshfTk; gFj;jwpTs;s Mf;fq;fisAk; kf;fs; kj;jpapy; nfhz;L nry;tjw;F ek;kplk; ve;j njhlh;GrhjdKk; ,y;iy.

Vnddpy; mz;ikapy; ele;JKbe;j Njh;jy; gpur;rhuj;jpy; ngUk;ghyhd jkpo; Clfq;fs; ‘Raey’j;ij J}f;fpg;gpbj;j $j;jikg;ig ‘Njrpak;’ vd;w Nfhjhtpy; J}f;fpg;gpbj;jd. mJNt tlfpof;Fg; gFjpfspYs;s Ff;fpukq;fs;tiu nrd;wile;jd.

‘RLJ kbiag;gpb’ vd;gJNghy jpBnud gj;jphpifiaNah thndhypiaNah my;yJ njhiyf;fhl;rpiaNah njhlq;fp mLj;J eilngWk; nghJj; Njh;jYf;Fs; kf;fis XNu mzpapd; fPo; nfhz;Lte;Jtpl Ntz;Lk; vd;why; mJ Kbahj fhhpak;. mJ vjph;tpidiaNa Vw;gLj;Jk;. vdNt njhiyNehf;Fk;> ePz;l gazKk;> Nehpaghh;itAk; nfhz;L ehk; nraw;gLNthkhapd; me;j nghd;dhd khh;f;fj;ij ehk; milaKbAk;.

eilngwtpUf;Fk; ehlhSkd;wj; Njh;jypy; $j;jikg;G %d;wpy; ,uz;L ngUk;ghz;ikiag; ngw;Wf;nfhs;sj;jhd; NghfpwJ. ghuhSkd;wk; nrd;W vkJ vjph;g;igAk; ekJ chpikiaAk; gw;wpg; NgRNthk;> NghuhLNthk; vd;W fijasg;ghh;fs;. ,J fijay;y ep[k; vd;W ngUk;ghyhd jkpo; Clfq;fs; Cjj;jhd; Nghfpd;wd. ,th;fs; tapW fpopaf; fj;Jtnjy;yhk; ntWk; ‘fw;gpjk;’ vd;w GhpjNy ,y;yhky; jkpo; kf;fSk; thf;Ffis ms;spf;nfhLf;fj;jhd; Nghfpd;whh;fs;.

jw;Nghija ehlhSkd;w rghehafh; nyhf;Fgz;lhuhit md;W rghehafuhf;Ftjw;F $j;jikg;gpd; 22 cWg;gpdh;fSk; cWJizahf ,Ue;jhh;fs;. ,J njhlh;ghf Gul;rp ‘tz;b’f;fhud; RNu]; gpNukr;re;jpudplk; “,lJrhhpahd b. FzNrfuhittpl;Ltpl;L ,dthjpahd nyhf;Fgz;lhit Vd; Mjhpf;fpwPh;fs;?” vd;W Nfl;ljw;F> “murhq;fj;Jf;F fbthsk; Nghlj;jhd;” vd;whh;. Mdhy; murhq;fk; jq;Fjilapd;wp $j;jikg;G Fwpg;gpLfpd;w jkpoh;fSf;nfjpuhd rl;l%yq;fs; cl;gl rfy rl;l%yq;fisAk; epiwNtw;wpNa ,Jtiu te;jpUf;fpwJ. (,Njegh; jhd; jd;kfspd; kUj;Jt gbg;Gf;fhf ,e;jpahtpd; Kd;dhs; kj;jpa Rfhjhu mikr;rh; md;Gkzpapd; miog;G kzpia mbj;jhh;)

,Njegh;fs;jhd; tlfpof;fpYs;s xU jkpo; Fbkfd; mikr;rh; lf;fpsirNah fUzhitNah mZfp murhq;f Ntiynahd;iw ngw;Wtplf;$lhJ. ‘,J kdq;nfl;l gpiog;G. cdf;Fj; Njit Re;jpuk;> Ranfsutk; ,d;dgpw’ vd;W vhpatpl;L Fsph;fha;thh;fs;.

Kd;dhs; [dhjpgjp re;jphpfh Kd;itj;j ,dg;gpur;rpidf;fhd ‘jPh;Tg; nghjp’ia ,dthj murpay; fl;rpfshd I.Nj.fl;rp> N[.tp.gp> rpq;fs cWka Mfpatw;Wld; Neh;Nfhl;by; epd;W vjph;jJ vd;gJ tuyhW. mt;thW nra;Jk; mNj %Q;rpAld; jkpo; kf;fsplk; thf;Ff; Nfl;L ghuhSkd;wk; njhpthfpapUf;fpwhh;fs;. kdr;rhl;rpAs;s xU rhjhuz kdpjd;$l md;W nra;jJ jtW vd;whtJ xj;Jf;nfhs;thd;. Mdhy; ,th;fs;? mt;thwhd xU nghd;dhd re;jh;g;gj;ijNa ehj;jpabj;jth;fSf;F ,dptug;NghFk; tha;g;Gf;fis gpwq;fhyhy; cije;Jtpl;L tpsf;fk; nrhy;tnjy;yhk; ‘rg;g Nkl;lh;’

,d;iwa #o;epiyapy; rpq;fs kf;fSf;F kl;Lky;y jkpo; K];yPk; kf;fSf;Fk; ek;gpf;iff;Fhpa ehafd; [dhjpgjp kfpe;j uh[gf;\jhd;. ‘[dhjpgjpj; Njh;jypy; tlf;F> fpof;F khfhzq;fspy; jkpo; kf;fs; ve;j Ntl;ghsUf;F $Ljyhd Mjuit mspj;jhh;fs; vd;gJ gpur;rpiday;y. Rkhh; 30 tUl fhy cs;ehl;L Nghhpd; KbTf;fg; gpwF Njhd;wpapUf;Fk; #o;epiyapy; [dehaf nrad;Kiwfspy; gq;Nfw;gjpy; Mh;tk; fhl;bapUf;fpd;wik vkf;F ngUk; cw;rhfk; jUtjhf mike;jpUf;fpwJ. mJTk; njd;dpyq;ifapd; murpay; fl;rpfspdhy; [dhjpgjp Ntl;ghsh;fshf epWj;jg;gl;lth;fSf;F me;j khfhzq;fspy; jkpo; kf;fs; thf;fspg;gjpy; mf;fiw fhl;bapUg;gJ kpfTk; ftdpf;fj;jf;fJ’ vd;W $Wk; [dhjpgjp kfpe;j uh[gf;rtpd; jiyikj;Jtg; gz;ig ghuhl;bNa MfNtz;Lk;.

‘jtpl;ilj; Njbg;Nghf rk;gh mhprpia eha; nfhz;LNghd fijahf ,Ue;j mw;g Rje;jpuKk; gwpNgha;tpLNkh?’ ,e;j $j;jikg;G $l;lq;fshy; vd;gNj vk;Ks;s kpfg;ngUk; rthy;.

‘xd;Nw Fyk; xUtNd Njtdy;y midtUk; Njt’ndd;W xNu Filapd; fPo; khw;W murpay; jiyikfSk; Kw;Nghf;F murpay; rf;jpfSk; xd;wpize;J> Kd;ndhU fhyj;jpy; tlfpof;fpy; epytpa ,lJrhhp murpay; rf;jpfspd; vOr;rpia kPz;Lk; Jsph;tpl xd;wpize;J ciof;Fk; fhykpJ.

யுத்தத்தை வைத்துப் பிழைப்பு நடத்தியவர்கள் படம் காட்டி பிழைக்க முயற்சி!

சதா. ஜீ.

தமிழ் மக்கள் மீண்டும் ஒரு வரலாற்றுத் தவறை இழைத்துவிடக்கூடாது என்று கூத்தமைப்பின் தலைவர் கூறியிருக்கிறார். அஃதானப்பட்டது தமிழ் மக்கள் ஜனரல் சரத்பொன்சேகாவுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும் என்பதே அவருடைய வேண்டுகோள். வேலில போற ஓணானை பிடிச்சு சரத்துக்க கட்டின மாதிரியான ஒரு நிலையை தமிழ் மக்கள் ஏற்படுத்திக் கொள்ளப்போகிறார்களா? என்பது 27ம் திகதி அதிகாலை தெரிந்துவிடும்.

இந்த அவதியுறும் நிலைக்கு தமிழர்களையும் தள்ளிவிடுவதில் கூத்தமைப்பு மட்டும் ஈடுபட்டிருக்கவில்லை. செய்திகளை தருவதாகக் கூறிக்கொள்ளும் ஊடகங்களும் குறிப்பாக தமிழ் ஊடகங்களும் வரிந்துகட்டிக்கொண்டு நிற்கின்றன. இவை தருகின்ற செய்திகளின் தன்மையை வைத்துக்கொண்டு இந்த முடிவுக்கு வரமுடியும். பத்து செய்திகளில் ஜெனரல் பொன்சேகாவின் செய்தி எட்டு என்றால் மிகுதி இரண்டுதான் ஜனாதிபதி மகிந்தவின் செய்தியாக இருக்கும்.

அதுவும் ஜெனரல் பொன்சேகாவின் வாக்குறுதிகள்தான் பிரதான செய்தியாகின்றன. ஜனாதிபதி மகிந்த பக்கத்து செய்தி என்பது தேர்தல் வன்முறையை பிரதானப்படுத்தியதாக இருக்கும்.

இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால்: தமிழர்களைப் பொறுத்தவரை ஜெனரல் பொன்சேகா வழங்கிவரும் வாக்குறுதிகள் வாயுறவைப்பவை. இவற்றில் மிகப் பிரதானமானவற்றை ஜனாதிபதி மகிந்த தலைமையிலான அரசாங்கம் நிறைவேற்றிவருகின்றது.

உதாரணமாக வடபகுதியிலுள்ள உயர் பாதுகாப்பு வலையங்களுக்குள் மக்களை குடியமர அனுமதித்தது. மீன்பிடி தடை நீக்கப்பட்டது. யாழ்ப்பாணம் - கொழும்பு நெடுஞ்சாலை திறந்துவிடப்பட்டுள்ளது. மிகப் பிரதானமாக சரணடைந்த புலி உறுப்பினார்களில் பலர் புனர்வாழ்வு அளிக்கப்பட்டு மீண்டும் பெற்றோரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள்.
சிங்கள, முஸ்லீம் மற்றும் தமிழ் மக்கள் இயல்பு வாழ்வுக்குத் திரும்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஆனால் கூத்தமைப்பு வகையறாக்களும் அதன் ஊதுகுழல்களும் இதை விரும்பவில்லை. யுத்தத்தை வைத்துப் பிழைப்பு நடத்திவந்தவர்கள், இப்போது 'படம்' காட்டி பிழைப்பு நடத்துவதற்கு துடிக்கிறார்கள். இயல்பான வாழ்நிலைக்கு மக்கள் திரும்பிவிட்டால் இவர்களுடைய 'பருப்பு' வேகாது, எனவே 'அவருடன் (ஜெனரல்) கதைத்தில் எங்களுக்கு திருப்தி ஏற்பட்டிருக்கிறது. அவர் வந்தால் அப்படிச் செய்வார், இப்படிச் செய்வார்' (ஈரடி இயல்பல்ல இந்த வாக்கியம்!) என்று கதையளந்துகொண்டிருக்கிறது. இவர்களுக்கு திரைமறைவில் படியளந்ததினால்தான் ஜெனரலுக்கு ஆதாரவாக வெளிக்கிட்டிருக்கிறார்கள். இவற்றையெல்லாம் இந்த தமிழ் ஊது குழல்கள் கண்டுகொள்ளாது!

'இயல்பு' என்பது இவர்களுக்கு ஜென்மத்துப் பகை. மக்களை இயல்பான நிலையில் வாழவிட்டால் பிழைப்பில மண்ணள்ளிப்போடுவதற்கு சமன். புலிகளும் அதனையே முள்ளிவாய்க்கால்வரை தொடர்ந்தார்கள். தொட்டகுறை விட்டகுறையை கூத்தமைப்பு தலைமைதாங்கி முன்செல்ல பெரும்பாலான தமிழ் ஊதுகுழல்கள் சங்கூதியபடியே பின்செல்கின்றது.

எனவே மக்கள் வரலாற்றை தவறவிடக்கூடாது. சரியான முடிவை பிழையான நேரத்திலும் பிழையான முடிவை சரியான நேரத்திலும் எடுத்து வருந்துவதிலும் பார்க்க சரியான முடிவை சரியான நேரத்தில் எடுத்தால்தான் நேர்மையான திசைவழி பயணிக்க முடியும்.

சாத்தியமே
வாழ்வதற்கு
பொருள் வேண்டும்
ஆனால்........
வாழ்வதிலும்
பொருள் வேண்டாமா?

தீய
குறிக்கோள்கள் எல்லாம்
கொள்கைகளாகிவிடாது
ஜனனமும்
மரணமும்
ஒரு முறை தான்
சோதனைகளே
கேள்விக்குறியாகி.......

வாழ்க்கையாகி
விட்டாலும் - நீங்கள்
முயற்சித்தால்
சாதனையும்
சாத்தியமே.......

(தொகுப்பு:- மங்களம்)

எனவே தமிழ் மக்கள் தமக்குக் சொல்லப்படும் செய்திகளைவிட சொல்லப்படாத செய்திகளை, நாட்டு நடப்புக்களையும் அறிந்துகொண்டு சாதனையை சாத்தியமாக்க வேண்டும்.

There is a minority question with multiple configurations that plagues our existence in every way

by Sumathy Sivamohan

Recently, I was stopped at this checkpoint just outside Colombo. It was about 8 pm and I was in a three wheeler. Perusing my identity document, the security person queried in Sinhala: ‘Are you Tamil?’ Taken aback by this query, I paused a little before saying ‘yes.’

But what I actually wanted to say was ‘Hasn’t the President said there are no Tamils, Muslims or Sinhalese? That everybody is one?’ Yet, going against the President’s pronouncement, I said, ‘yes’. This is one of my check point stories. Many of us have a bag full of them.

What does this nondescript story reveal to us? It is telling in its very ordinariness. It is uncannily revealing of a predicament for many of us as we enter the new year and face a decisive election. Check points may come and go. High Security Zones may disappear tomorrow.

We welcome all this. But the question that I pose today is not just about checkpoints that are visibly there, but is about the check points that dot our path of struggle for a clear sense of belonging to this country.

Election Fevers: commissions and omissions

While the elections climax to a feverish pitch of frenzied activity with promises and counter promises, a question that we are confronted with again and again, in all its multiple configurations, is: Is there a minority question in the country?

For the security personnel, yes. If we observe and carefully follow the concerns and demands made by various political alliances of minority groups, the question seems ever present. If one consulted and worked with minority communities, one would see a more nuanced and yet forthright response to this in the affirmative. All in all, for many of us, who identify with the Muslims and Tamils of the country and with other marginal(ized) communities, there is a minority question that plagues our existence in every way.

Over the long 30 years of war and the even longer years of the ethnic conflict which has permeated and dominated the political scene in Sri Lanka, any attempt to address the politics and the political of the minorities has been stymied by the thorny issue of centralized control. Centralized control manifests in constitutional terms in both the executive presidency and the unitary structure. But the issue is fundamentally more complex than one of merely addressing and reforming the state at the top.

One has to look at the political dynamism of the last 30 years as well in this scenario. On the one hand, the state has entrenched itself as a unitary structure and is unwilling to move from that position, though the promise of the abolition of the Executive Presidency does raise people’s hopes. On the other hand, and in the tragic irony that accompanies all contestations, people’s lives, particularly those of the north and east, have been thrown completely out of joint in the intervening years of the conflict. People have lost control of the centre. The anger and clamour for change all round, in the north, east, south and west, speak of this urgency.

Here, I speak both concretely and metaphorically. While people on the whole feel more and more alienated from the centre, despite the increasing number of politicians and multiple elections that run all year round like super star contests, actual power is steeped in and entrenched in the centre and has become even more centralized in the hands of a few. The rise of the Rajapaksa family is only one manifestation of this.

One wonders why the Rajapaksa regime did not press forward with a political solution to the conflict, following on its triumph in the battlefield. It was hugely popular in the immediate aftermath of the war, but lacked both the courage and the political vision necessary for such a step. Intent on preserving its own control on the state, the regime made a calculated mistake. Their action of disregarding the concerns of the minorities, particularly with regard to the IDP situation, served to alienate a community that was eager to be drawn into the political process of nation(s)-building.

But the singular programme of regime building of the Rajapaksas lost sight of what would have in effect stabilized their position within the state at least to some extent. Also, displaced Muslims from the north, evicted by the LTTE in 1990 have been waiting for a clear response for a solution to their uncertain status in Sri Lanka. The government announces dismantling high security zones today. Why did it wait for so long to do this?

Maybe the answer has to be found somewhere else. Any devolution package leading to a solution and addressing the concerns of Muslim and Tamil minorities, would have been fundamentally detrimental to the centralized control that the Rajapaska regime relies on so heavily for its continued state of dominance.

At the same time, one would like to ask from those minority parties and persons rallying around the opposition today, namely Sarath Fonseka, what programme of action do they offer their constituencies?

Today, at this critical juncture, where we are trying to debate about our futures, it is important for those who speak for minority groups and peoples to have a clear assessment of the situation. Their rhetoric should match their strategies for political negotiation and engagement with the state and other parties/groups. I would like to ask them to work out a viable political programme and engage in dialogue at multiple levels with the people on the pressing issues of the day.

In order to do this, we perhaps have to move from a discussion of regime changes to a discussion on how to exploit the spaces for discussion that the conclusion to the war and the run up to the election has opened up: a discussion on democracy and the minority question at multiple levels, building links between different peoples and communities.

Crumbs from the table of the high? The politics of state patronage and the ethnicisation of state and civil society

Centralized control has enshrined and fine-tuned to the most disgusting level the politics of patronage, which in my view, takes on a dangerously ethnicised form, particularly in the east, where ethnic tensions had been steadily on the rise, from the very beginning of the postcolonial state, if not before. LTTE’s reign of terror in the north and the east, served to exacerbate these tensions, while the state and successive governments did nothing to alleviate rampant violence, even in the aftermath of the LTTE’s defeat in the east.

Centralized control and the politics of state patronage, merely served to fragmentize communities, pitting one against the other. On the other hand, the rising cost of living, hitting not only the poorer classes, but also the struggling middle class, brings all communities together.

The Rajapaksa regime’s only ‘positive’ response to insistent appeals by minority groups and alliances to address their grievances has been the grand idea of development and development projects in the east and the north. Development is touted as the panacea for all ills. But development projects, real or proposed, have increased the fears of the minorities. On the one hand they did not bring any relief to the people on the ground.

Development today is perceived as another form of corruption. At the same time, they increased ethnic tensions, leading to, in some cases, violence. ‘Development’ has further exacerbated the issue of displacement. While the country and the people grappled with the issue of there being large numbers of displaced persons, running into several hundreds of thousands, the government did not put forward or implement a thought-out, and, more importantly, collaborative plan of action to settle and resettle displaced persons, leaving them and us in a limbo, feeling more and more alienated from the centre and, as a consequence, powerless.

While the current government has made some headway with regard to the Official Language Policy by bringing in legislation regarding its implementation, in the absence of any sense of actual relief and in its sad isolation from all that is seen as important in the lives of the people, this remains a forgotten and minor achievement.

Do we belong? And how?: the memory of Lasantha Wickramatunge

As long as the minority question persists, the urgent question of democracy too will remain unattended to and unresolved to any satisfaction. Some of the most pressing concerns of minority groups, including plantation or Malaiyaha communities have been security. Security comes with a sense of belonging to the land, to the places in which one resides and the country at large.

The question of unlawful detention, the still existing PTA, and the still prevailing act of emergency raises questions concerning security, whatever the regime might be.

As we remember Lasantha Wickramatunge this month on his tragic death a year ago, who with unstinting courage challenged the ruling regime, we hope that the human and social rights of people become focal points of action of political activists and groups, regardless of ethnicity.

Speaking of courage and political action, I would like to bring up another crucial failure of our time. The minority question is hydra headed and can be posed in multiple ways. I, too, am multiple. I belong to another significant minority group in the country, and that is that of a left orientation. But today the left tradition of the country is in shambles and has caved in to, for the most part, majoritarian Sinhala nationalism. It is too late for the ‘traditional’ left to change direction.

They are a lost cause and have acted with a singular lack of courage. But it might be about time for a new generation of thinkers and actors to forge out on a path of critical thinking, and to forge a dialogue across ethnic communities to discuss issues of class and gender and importantly, the minority question itself.

The war economy has created multiple minority communities, including displaced Sinhalese and injured soldiers among others. Do they become a part of the minority question? Will there be other minority communities arising out of the post-war economy? These are questions that we need to seriously ponder.

In this spirit of reassessing the situation on the ground and as a way of pressing forward the advantages that any space for discussion opens up, I raise these questions that concern us as minorities in this country. For us it is a time of reflection, reevaluation and the plotting of a programme, both in the singular and the plural, which would be meaningful to everybody in this country in the short and the long term.

Official Secrets and Blind Justice

2^nd January 2010 – Fourth Anniversary of the Trinco Five Students’ Case

University Teachers for Human Rights (Jaffna)

Sri Lanka

UTHR(J)

Special Report No. 35

Date of Release: 2^nd January 2010

To down load the whole file in :

http://www.uthr.org/SpecialReports/spreport35.htm

கூத்தமைப்பு கூத்தாடிகளும் மாற்று தமிழ் அரசியல் தலைமைகளும்!

-சதா. ஜீ.

இலங்கைத் தமிழர்களின் அரசியல் யாழ்ப்பாணத்தை மையமாக வைத்தே இயங்குகின்றது. இதில் கிழக்குமாகாண மக்கள் மற்றும் முஸ்லீம் மக்களின் அரசியல் அபிலாசைகள் குழிதோண்டிப் புதைக்கப்பட்டுவிருக்கிறன. இலங்கையின் இடதுசாரிகள் வர்க்க விடுதலைப்போராட்டத்தை முன்னெடுத்தபோதும் இளைஞர்களின் ஆயுத வன்முறை முன்னெடுப்புக்கள் வர்க்க விடுதலையை பின்தள்ளியதுடன் இடதுசாரிகளின் முற்போக்கான சிந்தனைகளையும் செயற்பாடுகளையும் மழுங்கடிக்கச்செய்ததது. இடதுசாரிகளை மட்டுமல்ல முற்போக்கான சிந்தனையாளர்களையும் வளர்ச்சியடைந்த புலிப்பாசிசம் விட்டுவைக்கவில்லை. குறிப்பாக தமிழ் அரசியல் தலைமையொன்றினை முற்றுமுழுதாக இல்லாதொழித்தது. இந்நிலையில் சர்வதேசத்தின் எதிர்பார்ப்பையும் தமது அபிலாசைகளையும் நிவர்த்திக்கும் வகையில் புலிகளினால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டதே தற்போதைய கூத்தமைப்பு.

“சொல்வதைச் செய்வதும், செய்வதை அங்கு போய் ஒப்புவிப்பதுமே” கூத்தமைப்பின் அரசியல் நடவடிக்கையாக இருந்தது. ‘தமிழர்களின் இன்றைய நிலைக்கும் இத்தனை அழிவுக்கும் புலிகள் 2005ம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தலில் எடுத்த முடிவே காரணம்’ என்று கூத்தமைப்பின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் இரா. சம்பந்தன் திருவாய் அருளியிருக்கிறார். அஃதானப்பட்டது அன்று பிரதான போட்டியாளராக இருந்த ரணில் விக்கிரமசிங்க ஜனாதிபதியாகியிருப்பார்.

‘வட்டி, வரி, கிஸ்தி, கொலை, சித்திரவதை’ என்று புலிகள் நிழல் அரசை(?) நடத்த ‘தப்பென்று நினைக்காதே எப்போதும் விளையாடு. அப்பாவி என்பார்கள் தப்பாக நினைக்காதே. எப்பாவி என்றாலும் இன்பத்தைத் தள்ளாதே…..’ என்று கூத்தமைப்பு 22ம் திழைத்திருக்க ‘நானே ராஜா என் கூனே மந்திரி’ என்று ஐ.தே.கட்சி காட்டாட்சி செய்திருப்பதைத்தான் இழந்த சந்தர்ப்பமாக சம்பந்தன் கருதுகிறார்.

முள்ளிவாய்க்கால் முற்றுப்புள்ளியுடன் அனாமதேய கொலைகளுக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. எவ்வளவு பெரிய நிம்மதி என்பதை ஒவ்வொரு நிமிடமும் பயந்துபயந்து வாழ்ந்தவர்களைக் கேட்டால் புரியும். புலிகளின் கட்டாய பிள்ளைபிடிப்புக்கள் முற்றுப்பெற்றிருக்கிறது. அதனால் பெற்றோர் உறவினர்களின் இழப்புக்களும் வேதனைகளும் தடுக்கப்பட்டுள்ளது. தமது நிர்வாகம் என்று சொல்லிக்கொண்ட புலிகள், அரசாங்கம் வழங்கும் நிவாரணப் பொருட்களை அரசாங்க நிர்வாககிகளைக்கொண்டே தமது களஞ்சியத்தில் பதுக்கிக்கொண்டு தாம் நினைத்த விலைக்கு மக்களுக்கு விநியோகித்தனர். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக புலிகளைத் தவிர்ந்த புலிகள் அரசியலையே வேறொருவர் முன்னெடுக்க புலிகள் அனுமதிக்கவில்லை. புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசத்துக்குள் வேறொரு ஊடகம்கூட அனுமதிக்கப்படவில்லை. வெளியிலிருந்து இயங்குகின்ற பெரும்பாலான தமிழ் ஊடகங்களும் புலிகளுக்கு குண்டி கழுவவே முண்டியடித்தன.

இன்றைய நிலையிலும் அதுவே தொடருகின்றது. சம்பந்தன் இழந்த சந்தர்ப்பத்தையிட்டு வாடி வதங்கிப்போகிறார். பெரும்பாலான தமிழ் ஊடகங்களோ ஐ.தே.கட்சியின் நிகழ்ச்சிநிரலிலேயே செயற்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.

சரத் பொன்சேகாவை ஜனாதிபதியாக்கும் விருப்பமே கூத்தமைப்பின் அடிமன ஆசை. அதுபோலவே புலிகளின் பாசிசத்துக்கு பழக்கப்பட்டுப்போன பெரும்பாலான தமிழ் ஊடகங்களும் பொன்சேகாவையே ஜனாதிபதியாக்க விரும்புகின்றன. இவர்களுக்கு இருக்கும் ஒரே பிரச்சினை பொன்சேகாவை ஆதரிப்பதற்கான நியாயத்தையல்ல ஒரு காரணத்தைத் தன்னும் சொல்லமுடியவில்லை என்பதே.

ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்சமீது பொறாமை கொள்வதற்கான சில காரணங்கள் இருக்கின்றன. பிரபாகரனுடன் முதலிரவு கொண்டாடி தொடங்கிய அரசியல் பித்தலாட்டத்தில் கைவைத்ததுதான் பிரதான காரணம் மற்றுப்படி அரசியல் உரிமைகள் தமிழ் மக்களுக்கு மறுக்கப்பட்டுள்ளதோ அல்லது பெருமளவிலான பொதுமக்கள் இறுதியுத்தத்தில் கொல்லப்பட்டதோ காரணமல்ல.

இலங்கை சுதந்திரமடைந்த காலத்திலிருந்து முற்போக்கான அரசியல் மற்றும் அபிவிருத்திகளை முன்னெடுக்கும் சுதந்திரக் கட்சியை புறந்தள்ளி முதலாளித்துவத்தை நோக்கி நகருகின்ற ஐக்கிய தேசியக் கட்சியையே தமிழர் தரப்பு என்று சொல்லப்படுகிற அரசியல் சக்திகள் ஆதரித்துவந்திருக்கின்றன.

இன்றைய நிலையிலும் தமிழ் கூத்தமைப்பு முன்னாள் இராணுவத் தளபதி சரத்பொன்சேகாவை ஆதரிக்கும் கேவலமான நிலையினை எட்டியுள்ளது. இதன் பிரதான சுத்திரதாரி யார் என்பதை யாவரும் அறிவர். சம்பந்தனை கிடுங்குப் பிடிக்குள் வைத்திருக்கும் சாத்தாத் அந்த சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன் தான் பத்மநாபா என்கிற அந்த அற்புதமான மனிதரின் பாசறையில் வளர்ந்ததுதான் இந்த கறுப்பாடு.

இது இன்று மட்டுமல்ல அன்று தொடக்கம் இன்றுவரை தொடாந்து தனது சாமர்த்தியத்தால் தனது வயிற்றை மட்டும் வளர்த்து வருகிறது. இந்த கறுத்தாட்டுடன் சில கறுத்தாடுகள் சேர்ந்துகொண்டாலும் தலைமையாடு பிரேமச்சந்திரன்தான். இவர் முன்னர் சோசலிசத்தை பூசிக்கொண்டாலும் தற்போது புலிகளுக்கு நிகரான தமிழினவாதத்தை கக்கிக்கொண்டிருக்கிறார்.

இவ்வாறே புலிகளின் தமிழினவாதத்தை கூத்தமைப்பும் பெரும்பாலான தமிழ் ஊடகங்களும் கக்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. இந்த பித்தலாட்டமெல்லாம் தமிழ்மக்களுக்குத்தான் வெளிச்சம்.
எவ்வாறு புலிகள் தமிழர்களை ஆட்டுமந்தைகளாக நடத்திக்கொண்டு சென்று முள்ளிவாய்காலில் அம்போவென்று விட்டார்களோ அதேபோலத்தான் இன்று கூத்தமைப்பு மக்களை வளிநடத்த முனைகிறது. அதற்கு பெரும்பாலான தமிழ் ஊடகங்கள் ஒத்துதூகின்றன. ‘ஊடக தர்மம்’ என்பதை இவர்களைக் கேட்டுத்தான்?

தமிழ் தேசியத்தில் ஓரளவு ஈடுபாடுகொண்டாலும் கிழக்கு மாகாண அரசியல் தமிழினவாதத்தை கொண்டாடவில்லை. இன்றைய நிலையில் கிழக்கு மாகாண அரசியல் வடக்கு மாகாண அரசியலைவிட முற்போக்கானதாக செயற்படுகிறது. அவர்களுடைய அரசியல், பொருளாதார, காலாசார செயற்பாடுகள் முன்னோக்கி நகர்வது பெருமைக்குரிய விடயம். குறிப்பாக கிழக்கு மாகாண தமிழ், முஸ்லீம் மற்றும் சிங்கள மக்களிடையே ஐக்கியமான செயற்பாடுகள். ஒருசில குறைபாடுகள் இருப்பினும் புலிகளின் காலப்பகுதியிலும் பார்க்க பன்மடங்கு முன்னேற்றகரமானது.

ஜனாதிபதித் தேர்தல் காலத்தில் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஷவை ஆதரிக்க கிழக்குமாகாண பிரதான அரசியல் தலைவர்களான அமைச்சர் முரளிதரனும் முதலமைச்சர் சந்திரகாந்தனும் முன்வந்திருப்பதுடன் இருவரும் இணைந்து செயற்படப்போவதாகவும் தெரிவித்திருப்பதாவது எடுத்துக்காட்டு. இனிவரும் காலங்களில் இருவரும் இணைந்தே செயற்படுவார்கள் என்பது கிழக்குவாழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்பு.

இது வடக்குமாகாண மாற்று அரசியல் தலைமைகளுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இப்பொழுதும் முட்டையில் மயிரைப் பிடுங்குவதும், நீறுபூத்த நெருப்பாக பகைமையை வைத்துக்கொள்வதும் மாற்று அரசியல் களத்துக்கு உதாவது. பேசும்போதும், பேட்டியின் போதும் கதவுகளை அகலத்திறந்தால் மட்டும்போதாது! நேசக்கரங்களை நீட்டினாலும்போதாது! அல்லது நாம் இப்போதும் கதைத்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறோம் என்று சொல்வதினாலும் ஆகப்போவதொன்றுமில்லை.

பொருளாதார, ஆள் மற்றும் அதிகார பலங்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளவர்களை அப்படியே ஓரங்கட்டி ஒருபிடி மண்ணை அள்ளிப்போடுவதல்ல நல்ல அரசியல் தலைமைக்கு அழகு. அதுவும் அரசியலில் ஈடுபட்டிருப்பவர்கள் மற்றவர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாக இருக்க வேண்டும்.

தனது இருப்பு கேள்விக்குறியாகிவிடும் என்றுதான் பிரபாகரன் கொன்றுகொன்று போட்டான். கடைசியில் கேள்விகளே அவனது இருப்பாகியது. எளிமையும் நேர்மையும்கொண்ட எத்தனையோ அதிசிறந்த அரசியல் தலைவர்கள் தோன்றியிருக்கிறார்கள். அவர்கள் எவரும் தனக்கு போட்டியாக இன்னொருவர் வந்துவிடுவார் என்று செயற்பட்டதில்லை. அவ்வாறு செயற்படத்தொடங்கினாலே அவர்களுடைய எளிமையும் நேர்மையும் கேள்விக்குறியாகிவிடும்.

எனவே வடக்குமாகாண மாற்று அரசியல் தலைவர்கள் விட்டுக்கொடுப்புக்களுடன் பெற்றுக்கொண்டு இணைந்து செயற்படுவதன் மூலம் ‘புலி-கூத்தமைப்பு’ அரசியலிலிருந்து வடக்கு வாழ்மக்களைக் காப்பாற்றி முன்னேற்றகரமான பாதையில் வழிநத்தவேண்டும் என்பதே இன்றைய சூழலில் அநேகரின் வேண்டுகோள். எதிர்பார்ப்பு.

Let Them Speak: Truth about Sri Lanka's Victims of War

UNIVERSITY TEACHERS FOR HUMAN RIGHTS (JAFFNA)*

SRI LANKA.

UTHR(J)

Special Report No: 34

Date of release: 13th December  2009

Let Them Speak:

Truth about Sri Lanka's Victims of War

"When I despair, I remember that all through history the way of truth and love has always won. There have been tyrants and murderers and for a time they seem invincible but in the end, they always fall – think of it, ALWAYS."   – Mahatma Gandhi

 

Executive Summary

This latest report from the University Teacher for Human Rights (Jaffna) documents the final chapter of Sri Lanka's war 26-year war. Drawing on individual eyewitness accounts, it chronicles the relentless violence experienced by survivors of the conflict between the Sri Lankan government and the Liberation Tigers of Tamil Eelam between September 2008 and May 2009, when the Sri Lankan government ultimately crushed the LTTE leadership and declared victory.   What these survivors' stories make clear is that for both parties, the key to military dominance lay not in brilliant strategies, but in an utter disregard for the lives of civilians and combatants alike, driven by their leaders' single-minded pursuit of personal power.

Both sides treated truth as an enemy.  Outsiders who could bear witness to these events were kept out or silenced; dissent on either side was crushed; the poor and powerless were treated as cannon fodder and in the case of Tamil civilians, ultimately locked up to prevent them from revealing  what they had experienced. As the report notes, Sri Lanka's "war against truth has grave implications for the future of democracy."

But this report is more than a catalogue of war-time atrocities; it provides an analysis of the social and political underpinnings of the conflict that made atrocities possible, and that have historically shielded the people who committed such crimes from justice.

This report is a call to Sri Lankans of all communities to examine their history and take control of their present; to acknowledge the degeneration of the country and its democratic institutions, to demand justice for the crimes that have been committed in the name of fighting terrorism or securing Eelam, and to declare "never again."

~~~

It was bloody war and international norms were breached by both sides, which by trapping people in the conflict zone wrought large scale death and destruction.

The State systematically marginalised and restricted the operation of international organisations, subverting their efforts to humanise the conduct of the war and secure reduced casualties. It convinced the majority of people in the country (and many outside), that utter annihilation was only way to deal with the forces like LTTE. At the same time the Government blatantly lied about the real number of civilians trapped in the zone, and the number killed by their disproportionate use of force in the form of intense shelling and bombing.

The LTTE's callous attitude towards the civilians, its forced conscription and the violent and coercive methods it used to prevent people from fleeing for their lives, further helped the government to successfully neutralise any criticism against their modes of operation.

Perpetrators must be brought to account.

It is also imperative for international human rights activists and organisations to go beyond mere condemnation of the way in which this war was conducted and recognise what it has shown us about the limitations of the present broader architecture of international Human Rights and Humanitarian mechanisms and institutions, which failed utterly to avert this disaster.

Social and political forces with narrow ethnic or religious ideological trappings continue to undermine democracy in most of the developing nations. These are not new phenomena; the world had seen many major religious crusades to wars between nations which in the modern era led to the creation of international institutions, conventions and treaties. The unequal economic and military power structures operating at a global level continue to undermine these institutions while allowing local actors to blame the external powers for their own failures.

In Sri Lanka, the political elite continues to fail the people, and whatever potential the country had to move towards a healthier path of development and prosperity has been continuously undermined by narrow electoral politics. The country is at a crossroads. Improvement will not be achieved by relying on the political elite in the belief that they will have at last to moderate self interest and address the many underlying social and economic issues which caused the war.

The callousness of Sri Lanka's powerful towards their own people has been clearly shown in the persistent undermining of state institutions, the deterioration of which has been met with major armed resistance again and again. Today politicians continue to use this war, this monumental tragedy,  for political capital in their narrow power game in the South, while the removed and insensitive Tamil Diaspora tries to further polarise people in their home country with their meaningless rhetoric and slogans of Transnational government.

There is only one way forward. An initiative to forge a broad multi-ethnic and multi-religious movement that challenges these narrow ethnic and religious agendas and Sri Lanka's climate of impunity; that demands accountability for the grave and systematic violation of human rights that has for so long prevented Sri Lanka from progressing. This should be the priority for all those who desire to fight for social justice and human rights.

Thank You,

UTHR(J)

 Please also find Special Report No. 34 at  :

http://www.uthr.org/SpecialReports/Special%20rep34/Uthr-sp.rp34.htm

மதில்மேல் 22 நரிகள்!

-    rjh. [P. 

'ML eidfpwnjd;W Xzhd; mOj'fzf;fha; [dhjpgjpj; Njh;jypy; Fjpj;jpUf;Fk; Kd;dhs; ,uhZtj; jsgjp ruj; nghd;Nrfh ele;Jnfhs;s 'Xzhd; mOfpwnjd;W ML gf;fj;jpy Nghd'fzf;fha; ele;Jnfhs;fpwJ $j;jikg;G.

Kw;Wk; Jwe;j Kdpth;fshf - gw;ww;wth;fshf murpay; jiyth;fs; ,Ue;Jfhl;l Ntz;Lk;. Jujp];lk; gpbj;j ngUk;gFjp kf;fSf;F mg;gbahd jiyth;fs; fpilg;gjpy;iy. mJTk; jkpo; kf;fspd; jiyth;fs; jhk;jhd; vd;W nrhy;ypf;nfhs;gth;fSf;F rfytpjkhd gw;Wf;fSk; kpf mjpfkhf ,Uf;fpwJ. kz;> nghd;> ngz; Mfpatw;Wld; nkhopg;gw;W> ,dg;gw;W vd;gdTk; mjpfkhfNt fhzg;gLfpwJ.

,jpy; Ntbf;ifnad;dntdpy; ,jw;Fg; gypflh kf;fNs! NkNy Fwpg;gpl;l Kjy; %d;W gw;Wf;fSf;F xU kdpjd; Ml;gLtJ ,ay;ghdJ. Mjid mtd; jdJ jpwdhYk; ciog;ghYk; kl;LNk mDgtpj;Jf;nfhs;s Ntz;Lk;. mwpTrhh; r%fj;jpd; jiyth;fs; ,d> nkhopg;gw;Wf;fis Kd;dpWj;jp murpay; nra;tjpy;iy. Mdhy; jkpo; jiyth;tfSf;F ,ijtpl;lhy; NtW topapy;iy.

,yq;if fhyepj;Jt Ml;rpapypUe;J tpLgl;ljd; gpd;dh; tlfpof;fpy; Njhd;wpa kpjthjj; jiyth;fs; vtUNk Fwpg;gpl;Lr; nrhy;yf;$ba mgptpUj;jpiaNah kf;fspd; chpikiaNah ngw;Wf;nfhs;s Kaw;rpj;jjpy;iy. eilngw;w mgptpUj;jpfSk; tlfpof;F kf;fs; ngw;Wf;nfhz;l nrhw;g chpikfSk; Rje;jpuf; fl;rp Ml;rpapypUe;jNghNj eilngw;wpUf;fpwJ. ,jw;F tlfpof;F kw;Wk; njd;gFjp ,lJrhhpfs; Kd;dpd;W cioj;jpUf;fpwhh;fs;. ,jw;F rpwe;j cjhuzkhf ehk; aho;. gy;fiyf; fofj;ij Fwpg;gplyhk;. kpjthj jkpo; jiyth;fs; ,g;gy;fiyf; fofk; miktij fLikahf vjph;j;jhh;fs;. jpwg;G tpohTf;F tUifje;j md;iwa gpujkh; rpwpkhNth gz;lhuehaf;fTf;F fWg;Gf;nfhb fhl;bdhh;fs;. ,g;gy;fiyf; fofj;jpd; KjyhtJ gPlhjpgjp Nguhrphpah; ifyhrgjp. jw;NghJ nfhOk;gpy; trpf;Fk; 'Ngh;'Mrphpah; mg;gjtpia ngw;Wf;nfhs;s gpd;fjthy; murhq;fj;ij ehbdhh;. NkYk; Nguhrphpah; ifyhrgjpapd; epakdj;ij jLf;f jpiukiwtpy; midj;J gpw;Nghf;F rf;jpfSk; <Lgl;ld. Mdhy; ,lJrhhpfspd; tplg;gpbapdhy; Nguhrphpah; ifyhrgjp gPlhjpgjpahf epakpf;fg;gl;lhh;.

vdNt ,d;iwa ,dthj jkpo; jiyth;fs; vijAk; cUg;gbahf nra;ag;Nghtjpy;iy. kw;wth;fis nra;a mDkjpf;fg;NghtJkpy;iy. ,dg;gpur;rpidf;F Vw;Wf;nfhs;sf;$ba jPh;tpid Rje;jpuf; fl;rpapd; $l;likg;ghd nghJrd If;fpa Kd;dzp Kd;itj;jJ. tlf;F fpof;F kf;fspd; mgptpUj;jp nghJrd If;fpa Kd;dzp Ml;rpf; fhyj;jpy; Nkk;gl;lJ. Mdhy; jkpo; ,dthj jiyth;fs; rpq;fs ,dthj If;fpa Njrpaf; fl;rpiaNa fhyk; fhykhf gyg;gLj;j Kide;Jte;jpUf;fpwhh;fs;.

,isQh;fspd; MAjg;Nghuhl;lk; njhlq;fg;gl;jpypUe;J 90fspd; Muk;gfhyk; tiu ,yq;ifia Ml;rp nra;j If;fpa Njrpaf; fl;rp jkpoh;fSf;F ,ioj;j mePjpfs; ml;^opaq;fs; nrhw;fSf;Fs; mlf;fptpl KbahjJ. 83 ,df;fytuj;ij gpd;dpd;W elj;jpaJ If;fpa Njrpaf; fl;rpapd; Kf;fpa jiyth;fs;. ,Nj jiyth;fs; ,jw;F Kd;dh; aho;. E}yfj;ij vhpj;jhh;fs;. ,g;gbg; gyE}W. ,d;W ,Nj jiyth;fspd; fuq;fisg; gyg;gLj;j Jbf;fpwJ $j;jikg;G.

'fhL ththq;fpwJ> tPL NghNghq;fpwJ' vd;w epiyapYk; Mir ahiuj;jhd; tpl;Litf;fpwJ! filrpf;fhyj;jpyhtJ gw;Wf;fisj; Jwe;J jkpo; kf;fspd; Fiwe;jgl;r mgpyhirfisahtJ ngw;Wf;nfhLf;f Ntz;Lk;.

mijtpLj;J jkpo; kf;fSf;F rk;ge;jNk ,y;yhj [dhjpgjp Ml;rpKiwia mfw;w Ntz;Lk; vd;W epahak; fw;gpj;Njh my;yJ ,ilj;jq;fy; KfhkpYs;s kf;fSf;fhf ePypf;fz;zPh; tbg;gij ek;gp> 'fpol;Lg; GypaplkpUe;j jq;f fhg;Gf;F Mirg;gl;L Fsj;Jf;Fs; ,wq;fpa me;jzd;' Nghy jkpo; kf;fis js;sptplf;$lhJ.

[dehaf kw;Wk; Kw;Nghf;F jkpo; murpay; rf;jpfs;.

,d;iwa gpur;rpidfisg; gw;wp ek; mwpit Mog;gLj;jtjw;F> ek; nghJg;gilahd Qhdj;ijf; fpsWtjw;F> gioa fUj;jikg;Gfis kW rpe;jid nra;tjw;F ek; Kd;Ds;s r%f> nghUshjhug; gpur;rpidfisg; gFj;jhuha;tjw;F ehk; Kd;tuNtz;Lk;.

jkpo; r%fj;ij rPh;Fiyf;f Kide;js;s tFg;Gthj rf;jpfisg; gw;wp ehk; mwpe;Jnfhs;tJ mtrpak;. ee;jpf;fly;tiu Vw;gl;l mopTfs; jd;dpay;ghfj; Njhd;wpa MNtrk; my;y. ntwpAzh;r;rpiaAk; td;KiwiaAk; Nghw;wp> kw;w r%fq;fspd; kPJ nghwhiknfhs;sj; J}z;b> rl;lk; kw;Wk; [dhehaf newpKiwfis kpjpj;Jte;j Gypfspd; nraw;ghNl ,t;tsT mopTf;Fk; fhuzk;.

vdNt jkpo; kf;fSf;Ff;Fk; vkf;Fk; ,Uf;Fk; xNu xU ek;gpf;if [dehaf kw;Wk; Kw;Nghf;F rf;jpfNs. ,th;fs; ,Jtiu jkf;Fs;shd xUikg;ghl;ilAk; nraw;ghl;ilAk; ntspg;gLj;jtpy;iyahapDk; ,th;fs; njhlh;ghf midtuJ neQ;rpYk; xU rpW ek;gpf;if Rlh;tpl;Lnfhz;Ljhd; ,Uf;fpwJ. nghJtho;Tf;F te;j ePq;fs; gw;ww;W ,aq;fNtz;ba kpfr; rpwe;j jUzk; ,Jjhd;.

fle;jfhyj;jpy; ,th;fis Gypfs; Njbj;Njb Ntl;ilahbaJ> ,th;fs; murhq;fj;Jf;F jfty; nfhLf;fpwhh;fs; vd;gjw;fhf my;y. ',zf;fg;ghl;L' murpaypd; Clhf jkpo; gpuNjrq;fis mgptpUj;jp nra;jJk; jkpo; kf;fSf;fhd rYiffisg; ngw;Wf;nfhLj;jJNk Gypfspd; rPw;wj;Jf;Ff; fhuzk;.

xg;gPl;L hPjpapy; vJ rpwe;jJ vd;gijj; njhpT nra;Ak; jpwDk; njspTk; ekf;Fj; Njit. vdNt [dhjpgjpj; Njh;jypy; jkJ xd;wpize;j rf;jpapd; %yk; jhk; Mjhpf;Fk; [dhjpgjpia ntw;wpailar; nra;tjd; %yk; jkpo; kf;fspd; fzprkhd chpikfisg; ngw;Wf;nfhs;tjw;fhd tha;g;ig ehk; Vw;gLj;jpf;nfhs;syhk;. eph;fjpahf epw;Fk; ,ilj;jq;fy; KfhkpYs;s kf;fspd; tho;thjhuj;ijg; ngUf;fpf;nfhs;sf;$ba mhpa re;jh;g;gk; ,J. ,e;j rf;jp Nguk;NgRk; murpaYf;F epl;rakhf ,l;Lr;nry;Yk;.

NkYk; tUk; ghuhSkd;wj; Njh;jypy; jkpo; ,dthj rf;jpfisj; Njhw;fbj;J midj;J Kw;Nghf;F rf;jpfSk; xd;whf xNu mzpapy; ghuhSkd;wj;jpy; mkuf;$ba tha;g;ig ngWtjd; %yk; jkpo; kf;fspd; cz;ikahd murpay; rf;jpahf kpsph;tPh;fs; vd;gjpy; Iakpy;iy. mjw;F ePq;fs; midtUk; xd;Wgl Ntz;Lk;. xd;Wgl;L nraw;glNtz;Lk;. fle;j fhyk; vd;gJ 'cile;j ghid' mij tpl;Lj;js;Sq;fs;. ,d;W xd;Wgl;L ciog;gjd; %yk;> ,dptUk; fhyq;fspy; chpikfSld; $ba ey;tho;Tf;F toprikf;f Ntz;Lk;.

mjw;F 'gw;Wf gw;whik'